Frank Herbert – God-Keizer op Duin

Ik heb afgelopen weekend het boek God-Keizere op Duin, geschreven door Frank Herbert, uitgelezen.

De beschrijving zoals op het boek:

De drie mensen die door de maanlichtschaduwen in het Verboden Woud naar het noorden renden waren over ruim een halve kilometer verspreid. De laatste hardloper in de rij was de achtervolgende D-wolven geen honderd meter meer voor. Hij kon de dieren begerig horen janken en hijgen, zoals altijd als ze een prooi in het oog hebben. Met de Eerste Maan hoog aan de hemel was het tamelijk licht in het bos en hoewel dit de hogere breedtegraden van Arrakis waren, was het nog steeds warm na de hete zomerdag. De nachtelijke luchtstroom uit de Laatste Woestijn van de Sarier voerde harsige geuren mee en de vochtige uitwaseming van de rottende bladeren op de grond. Af en toe kruiste een licht briesje vam de Kyneszee achter de Sarier het pad van de hardlopers met een geurflars van zilt en vissen …

Frank Herbert - God-Keizer op Duin

Dit is al het zevende boek dat ik gelezen heb dat speelt in het zeer goed beschreven Duin universum. Frank Herbert is echt meesterlijk goed. Het enige jammere is dat in dit verhaal je plotseling meer dan drieduizend jaar verder bent in de tijd dan het vorige verhaal. Voor de rest is het gewoon een goed boek om te lezen en maakt het nog meer bekend van het grote Duin universum.

Advertenties
%d bloggers liken dit: