Willem Frederik Hermans – De donkere kamer van Damokles

Afgelopen weekend heb ik het boek De donkere kamer van Damokles uitgelezen. Dit boek is geschreven door Willem Frederik Hermans.

Het hoofdpersonage is Henri Osewoudt, die tijdens de Tweede Wereldoorlog bij allerlei verzetsactiviteiten betrokken raakt; hierdoor gestimuleerd door zijn dubbelganger Dorbeck, die hij aan het begin van de oorlog bij toeval leert kennen. Aan het eind van de oorlog en erna blijkt Osewoudt tot zijn verbazing en frustratie echter niet als held maar als verrader te worden beschouwd. In zijn verdediging tegen de verdachtmakingen die tegen hem worden geuit, komt Osewoudt niet veel verder dan het telkens herhalen van zijn hoop dat Dorbeck op een dag uit zal komen leggen dat er sprake is van een misverstand. Aangezien Dorbeck echter onvindbaar blijkt, wordt de figuur Dorbeck door de vervolgende partijen weggezet als een verzinsel of zelfs een hallucinatie van Osewoudt. Ook in de literatuurkritiek is getwijfeld of het personage Dorbeck wel echt zou bestaan of alleen in de beleving van Osewoudt. Dit tot teleurstelling van Hermans die door de verwarring hierover ging twijfelen aan de kwaliteit van zijn boek. Tegenover Saskia de Vries stelde hij over het bestaan van Dorbeck "Het bewijs dat hij geen hallucinatie is, kan Osewoudt niet met documenten leveren, maar de lezer van het boek, kan in elk geval zeker weten dat er wel degelijk een dubbelganger van Osewoudt bestaat of moet hebben bestaan. De NSB-zoon van de drogist heeft hem immers gezien […] ook al denkt deze drogistenzoon dat het Osewoudt was in andere kleren."

Willem Frederik Hermans - De donkere kamer van Damokles

Dit is echt een heel goed boek.

Willem Frederik Hermans beschrijft echt op sublieme wijze hoe Henri Osewoudt leeft en hoe deze de Tweede Wereldoorlog beleeft. Aanvankelijk heeft Henri Osewoudt niet veel op met actief het verzet in gaan, maar dat verandert na het bezoek van Dorbeck. Vanaf dat moment komt er echt vaart in het verhaal en is het bijna niet meer mogelijk om het boek weg te leggen. Tot het moment dat de oorlog afgelopen is en Henri Osewoudt gevangen genomen wordt. Vanaf dat moment loopt de vaart van het verhaal weer iets terug, maar krijg je wel de tijd om je als lezer te verplaatsen in de hoofdpersoon en met hem mee te voelen.

Al met al kan ik dit boek echt aanraden bij iedereen die interesse heeft in de Tweede Wereldoorlog.

Advertenties
%d bloggers liken dit: