Jeff Wayne’s Musical Version of The War of the Worlds

Gisteravond ben ik met Danielle naar Jeff Wayne’s Musical Version of The War of the Worlds geweest. Deze supergave multimediale voorstelling werd gegeven in de Heineken Music Hall in Amsterdam.

Jeff Wayne heeft in 1978 een plaat gemaakt, genaamd "Jeff Wayne’s Musical Version of The War of the Worlds". Op deze plaat staat progressieve rock muziek, voorzien van een gesproken verhaal begeleid door ritmische en melodische gezongen teksten die de gevoelens van meerdere personen uitdrukken. Het geheel is uiteraard gebaseerd op het boek The War of the Worlds, geschreven door H.G. Wells.

Jeff Wayne’s Musical Version of The War of the Worlds

Jaren geleden, toen ik nog in mijn flatje aan de Nervilijn in Zoetermeer woonde, had ik de cd gekocht en maakte ik er een gewoonte van om deze eens in de zoveel maanden te beluisteren. Ik deed de gordijnen dicht om het lekker donker te maken, verschoof mijn luie stoel zodat deze precies midden tussen de speakers kwam te staan en deed de cd in de cd speler en was voor een kleine twee uur compleet van deze wereld verdwenen en ondergedompeld in de wereld van Jeff Wayne’s Musical Version of The War of the Worlds. Een heerlijke ervaring en wat mij het meest opviel was dat ik na die twee uur compleet geestelijk en lichamelijk uitgerust was.

Toen in 2005 de film War of the Worlds uitgebracht werd met Tom Cruise in de hoofdrol, heb ik deze meteen in de bioscoop bekeken en moet zeggen dat ik niet teleurgesteld werd. Het verhaal was goed verfilmd en bleef van begin tot aan het eind spannend.

In februari van dit jaar kreeg ik via een e-mail het bericht dat Jeff Wayne’s Musical Version of The War of the Worlds in de Heineken Music Hall opgevoerd zou worden. Ik twijfelde geen moment en heb toen meteen kaartjes gekocht en ik moet zeggen dat ik daar echt geen spijt van heb.

Met behulp van de 10-koppige "Black Smoke Band" en het 36-koppige "ULLAdubULLA" strijkorkest weet Jeff Wayne een meesterlijke prestatie neer te zetten op het gebied van live muziek. Ook de verschillende zangers (Justin Hayward van The Moody Blues, Liz McClarnon van Atomic Kitten, Rhydian Roberts tweede van The X Factor 2007, Chris Thompson en Jason Donovan) zijn zeer goed bezig. Voeg daar nog een groot aantal speciale geluidseffecten aan toe en het spektakel is zeer groots.

Verder was er nog een zeer breed filmscherm waarop gedurende het hele concert een film draaide die de verschillende gemusiceerde en gezongen scene’s verder ondersteunde. Het concert begon zelfs met een minifilm over hoe de bewoners van Mars tot het idee gekomen zijn om de Aarde aan te vallen. Zeer gaaf!

Ook Richard Burton was aanwezig via een meer dan levensgroot hologram, ook is de acteur al jaren geleden overleden. Verder waren er nog special effects met wind en vallende bladeren en kwam er halverwege het concert een levensgrote alien uit de coulissen te voorschijn.

Al met al was dit een avond om niet meer te vergeten.

Landgoedconcert Huys te Warmont

Afgelopen zondag bestond Het Zuid-Hollands Landschap 75 jaar. Om dit te vieren hadden zij een "Landgoedconcert" georganiseerd rondom Huis te Warmont.

Vanaf half twaalf was het voor bezoekers zoals Danielle en ik mogelijk om te luisteren naar klassieke muziek (Duo Hofinger), jazz muziek (Leonardus Trio) of pop (Eurokoor). Alle drie de onderdelen hadden een eigen plekje gekregen in het landgoed rondom het Huis te Warmont alwaar het mogelijk was om te picknicken of om gewoon te genieten van de muziek.

Leonardus Trio (Jazz) (2)

Er was ook een kleine gevarieerde markt met informatie over natuur en het landgoed. Op de markt waren ook streekproducten, zoals kaas en jam en kaarsen, te koop. Verder was het ook mogelijk om de honger en de dorst te stillen met diverse broodjes en diverse dranken, zowel koud als warm.

Al met al was dit een welbestede middag. We hebben lekker geluisterd naar diverse muziekstijlen. Verder hebben we nog een tweetal bijzondere kazen en een potje jam gekocht. Dit was weer eens wat anders dan een wandeling of een weekendje.

Bekijk het fotoalbum

EVO-CKC Muziek Concours 2009

Ik ben afgelopen vrijdagavond naar de finale van het "EVO-CKC Muziek Concours 2009" geweest. Dit concours werd gehouden in het gebouw van het Centrum voor Kunst en Cultuur (CKC) te Zoetermeer. Gedurende de hele avond werd er opgetreden door deelnemers aan diverse categorieën. Hieronder zal ik per categorie de deelnemers en hun ten gehore gebrachte muziek beschrijven alsook mijn mening er over.

Categorie t/m 12 jaar
In deze categorie traden Annelore Neele (viool), Tobias de Jong (klarinet) en Kyne van Hoof (viool) op.

Aangezien ik de zaal pas binnenkwam toen Annelore klaar was met haar optreden, kan ik daar niets over zeggen. Tobias was er goed op zijn klarinet, maar je merkte aan zijn hele uitstraling dat hij toch wel erg jong is. Kyne was echt fantastisch op haar viool, zowel qua presentatie als qua muzikale vormgeving en uitstraling.

Tijdens de prijsuitreiking bleek dat Kyne de winnaar was van deze categorie.

Categorie 13 t/m 16 jaar
In deze categorie traden Sari van Brug (harp), Nicole van Hulst (zang) en Tirza Leenman (dwarsfluit) op.

Sari was werkelijk waar super goed op haar harp. Dat een harp zo goed gebruikt kan worden voor het spelen van een jazzy stuk, ik wist het niet. Nicole kon goed zingen, alleen jammer dat er af en toe nog wat oneffenheidjes te horen waren. Tirza moest voor deze avond plotseling met een cd meespelen, in de voorronde was ze begeleid door een jazz pianist, wat jammer was omdat het geluid van de cd net niet goed in overeenstemming kwam met het geluid van haar dwarsluit.

Sari was de winnaar van deze categorie en Tirza was de publiekslieveling.

Categorie vanaf 17 jaar
In deze categorie traden Thera de Zwart (panfluit), Frank Kaptein (piano) en Peter de Zwart (kerkorgel) op.

Thera bracht een zeer goed gefloten stuk op haar panfluit. Ik moest direct denken aan Gheorghe Zamfir, zo goed vond ik haar spel. Frank speelde een door hem zelf geschreven stuk op de piano en dat was gewoon betoverend, zo strak uitgevoerd. Wat heeft deze jongen een goede beheersing van vingers zeg! Voordat we het optreden van Peter konden gaan beluisteren, moesten we ons als publiek eerst verplaatsen naar de Oude Kerk aan de Dorpsstraat. Daar eenmaal aangekomen werd zijn speel weergegeven door middel van een video-opname die vertoond werd op een projectiescherm. Zijn optreden gaf goed aan wat er allemaal mogelijk is met een kerkogel, echt heel goed.

Uiteindelijk bleek dat Thera de winnaar was van deze categorie, maar voor Frank was er nog een gedeelde publieks lieveling met Tirza van de categorie 13 t/m 16 jaar.

Groepen en Ensembles
In deze categorie traden de groep Blue Lavender (zang en piano), het fluitensemble Multisono (dwarsfluit, altfluit, basfluit), het slagwergensemble Yellow Punch (slagwerk), de Jeugd Bigband en de zanggroep Wauw! op.

Blue Lavender viel bij mij op doordat ze redelijk op elkaar ingespeeld waren en goed gebruik maakten van de (arme) pianist om hem bij de voorstelling te betrekken. Multisono is het ensemble waar mijn vrouw Danielle in speelt en het optreden van deze avond bestond uit een tweetal stukken die, in mijn ogen, met verve gebracht werden. Her en der was er af en toe minder afstemming tussen de dames (6 totaal) onderling, maar dat was te wijten aan de acoustiek en de vochtigheidsgraad (zeer droog) van de zaal. Yellow Punch liet mij zeer positief verrassen. Wat een dynamiek, samenspel en kunde op de drums zeg. Ik begon gelijk al vergelijkingen te maken met een optreden van Cesar Zuiderwijk van de Golden Earring, zo goed vond ik deze heren. De Jeugd Bigband was wel erg enthiousiast, maar alleen jammer dat het blazers gedeelte en beetje schuchter overkwam. De band zelf was goed aanwezig en zeker de bassiste was erg goed. Wat kon zij het ritme goed vasthouden zeg! Toen Wauw! eenmaal begonnen was, bleek mij meteen dat deze groep al boven het niveau van amateur uitgegroeid waren. Wat een samenzang, wat een harmonie en wat een stemmen bezitten deze meiden en jongen.

Tijdens de prijsuitreiking kreeg Wauw! de eerste prijs uitgereikt en werd bekend dat de Jeugd Bigband de publiekslieveling was.

Ik moet zeggen dat ik onder de indruk was van de organisatie van het concours, maar zeker ook van de presentatie van het geheel door Joep. Een zeer geslaagde avond!

Amsterdam Symphony Orchestra o.l.v. Peter Sánta

Ik ben afgelopen Vrijdag met Danielle, Diederik en Astrid naar een concert van het Amsterdam Symphony Orchestra geweest in Het Concertgebouw te Amsterdam.

Het Concertgebouw te Amsterdam

Het concert werd gedirigeerd door Peter Sánta en op piano was Paolo Giacometti te bewonderen, die de plaats innam van Rian de Waal welke plotseling ziek was geworden.

Als eerste stuk werd de "Ouverture Der Freischütz, opus 77" gespeeld, dat gecomponeerd is door Carl Maria Friedrich Ernst von Weber. Dit stuk werd gevolgd door het "Piano Concerto in A, opus 16", dat gecomponeerd is door Edvard Grieg. Na de pauze werd de "Symfonie no. 2 in D, opus 73" gespeeld, dat gecomponeerd is door Johannes Brahms.

Carl Maria Friedrich Ernst von Weber  Edvard Gried  Johannes Brahms

Ik moet zeggen dat ik in het begin compleet overdonderd werd door Het Concertgebouw. Wat een prachtig mooi gebouw, met een unieke akoestiek is dit zeg! Het podium is ook zeer interessant opgebouwd. Eerst een aantal rijen waar muzikanten kunnen zitten met hun instrumenten en muziekstandaards en daar achter nog een paar rijen stoelen voor toeschouwers. En dan dat grote orgel middenachter op het podium, geweldig!

En dan het concert zelf! Het Amsterdam Symphony Orchestra klonk als een zeer goed geoliede machine met maar heel af en toe een klein vals nootje. Tijdens het concert was wel te merken dat Het Concertgebouw een goede locatie is voor een dergelijk concert, want de akoestiek was werkelijk fantastisch! Dit was dan ook een evenement om nog eens in de zeer nabije toekomst te herhalen.

%d bloggers liken dit: