Veenfabriek Productions – Medea

Gisteravond heb ik samen met Danielle het toneelstuk Medea gezien. Dit toneelstuk werd door Veenfabriek Productions opgevoerd in de grote zaal van de Stadsgehoorzaal te Leiden. In dit toneelstuk worden de hoofdrollen gespeeld door Reinout Bussemaker als Creon – De Koning van Corinthe, Joep van der Geest als Jason, Yonina Spijker als Medea en Lizzy Timmers als Dochter van Creon. De muziek wordt vertolkt door het Hermes Ensemble en de zang wordt vertolkt door Selva Erdener.

Grote Zaal Stadsgehoorzaal te Leiden

Als de Griekse held Jason met zijn Argonauten aan de kust van Colchis belandt, steelt hij het hart van Medea, de koningsdochter. Verliefd helpt zij hem met haar magische krachten het Gulden Vlies te stelen. Op de vlucht redt ze de Grieken door haar vader en haar broer te doden. Aangekomen in Corinthe trouwen Jason en Medea met elkaar en krijgen zij twee kinderen.

Na tien gelukkige jaren wordt Jason verliefd op de dochter van Kreon, de koning van Corinthe. Hij wil met haar trouwen om de toekomst van zijn kinderen veilig te stellen. Kreon stemt in met het huwelijk omdat hij zo zijn koningshuis redt. Medea neemt met dit alles echter geen genoegen. Diep beledigd rekent ze op gruwelijke wijze af met de Corinthische prinses om daarna haar beide zonen te doden.

Een scene uit Medea

Gebaseerd op de Griekse tragedie brengen het muziektheaterensemble de Veenfabriek en Muziektheater Transparant een eigentijdse bewerking waarvoor Peter Verhelst een fonkelnieuwe Medea geschreven heeft. Paul Koek regisseert het ensemble in een rechte lijn dat doet denken aan een Turks orkest. Vanuit deze concertante opstelling spelen de acteurs vier monologen en worden tekstfragmenten in de nieuwe compositie van Wim Henderickx ingevlochten, terwijl het lamento van de Turkse zangeres Selva Erdener gedurende de hele voorstelling klinkt.

De drie invalshoeken tekst, muziek en regie worden versterkt door een drieledige confrontatie binnen het werk zelf. Oosten staat tegenover Westen, elektronica tegenover akoestische instrumenten, passie tegenover verdriet. Het muzikale materiaal bestaat uit één grote melodie en de elektronica zorgt voor een klanktapijt, een constante ’drone’. De typisch westerse fluit, altviool en klarinet krijgen gezelschap van twee percussionisten (waaronder de componist), de duduk (Armeens blaasinstrument) en een elektrische gitaar, die verrassend aansluit bij het introspectieve en melodieuze karakter van de muziek, maar er ook dwars tegenin gaat.

Ik kan wel zeggen dat Danielle en ik gisteravond blij verrast werden. De voorstelling was echt heel erg goed. Het was even wennen aan de monologen, maar de muziek en ook zeker de acteerprestaties zijn zeer goed uitgevoerd. Het was een voorstelling zonder pauze, maar achteraf bezien had er ook geen moment gevonden konden worden om een pauze in te lassen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: