Tig Hague – Strafkamp 22

Vandaag het boek "Strafkamp 22" uitgelezen Dit boek is geschreven door Tig Hague.

De beschrijving zoals op het boek:

Een gram wiet op het vliegveld van Moskou: het begin van een reis naar de hel.

Een peertje hangt aan het kale plafond en werpt een vaal licht over de gore vloer en muren. In de hoek liggen uitwerpselen en de wanden zijn bedekt met graffiti en onbestemde vlekken. Ik probeer mijn maag onder controle te houden en niet over te geven. Ik ben naakt en ril van de kou en pure angst.

Tig Hague, een jonge Brit die voor zijn bedrijf regelmatig naar Moskou vliegt, wordt op een dag uit de rij voor de Russische douane gehaald. Als zijn koffers open moeten slaat de schrik hem om het hart: in zijn spijkerbroek zit nog een klein beetje wiet na een nachtje stappen in Londen! Tig wordt direct gearresteerd, gefouilleerd, en op transport gezet naar Strafkamp 22.

Wat begon als een onbeduidende zakenreis ontaardt in een onbewaakt ogenblik in een nachtmerrie: op basis van het bezit van één gram marihuana wordt hij tot vier jaar strafkamp veroordeeld in het afgelegen Mordovië.

Tig belandt in een smerige cel vol ratten en medegevangenen, wordt gedwongen onbegrijpelijke verklaringen in cyrillisch schrift te ondertekenen en ontbeert elke betrouwbare juridische ondersteuning bij zijn proces. Zijn ouders en zijn vriendin voeren vanuit Londen een wanhopige strijd om hem te bereiken en bij te staan.

Bijna twee jaar na zijn arrestatie, na een lange juridische strijd, krijgt Tig gratie en keert hij huiswaarts. Zijn belevenissen tekende hij op in dit confronterende verhaal, dat sterke herinneringen oproept aan Midnight Express en Levenslang in Thailand.

Tig Hague - Strafkamp 22

Wat een enorm imponerend verhaal is dit! Zeer indringend geschreven waardoor je als lezer je pas goed beseft hoe goed wij het hier in het Westen hebben.

Iedereen denkt dat het in Rusland beter gaat sinds het land is omgevord tot federatie, maar niets is minder waar. Dit boek laat zien dat het geen prettige ervaring is om in een Russisch strafkamp te zitten. Als je dan leest dat je als rijke buitenlander jezelf een weg naar buiten kan omkopen, dan krijg je toch wel medelijden met de gevangen die geen geld hebben.

Wat ik vooral zeer goed aan het boek vind is dat Tig Hague geen blad voor de mond neemt, maar de meest walgelijke bijzonderheden van zijn verblijf in het strafkamp gewoon beschrijft.

Dit is boek is echt een aanrader voor degenen die het een ervaring vinden om waargebeurde verhalen te lezen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: